Rusza kolejny sezon Warszawskich Linii Turystycznych

1 maja, wystartuje kolejny, 17. sezon Warszawskich Linii Turystycznych. Na stołeczne ulice wyjadą zabytkowe tramwaje i autobusy. Pełną parą ruszy kolejka wąskotorowa, na Wisłę wypłyną uwielbiane przez warszawiaków i turystów promy, a w rejs do Serocka wyruszy statek. Na inaugurację przygotowaliśmy niespodziankę – 3 maja zapraszamy do kina plenerowego na „Poniatówce”. Krótko mówiąc, czeka nas zatem kolejny sezon pełen atrakcji!  

Na dobry początek, idziemy do kina…na plażę

W tym roku, miłośników WLT czeka kilka zmian i nowinek. Na początek zapraszamy do kina na plaży! W sobotę, 3 maja, o godz. 20:00, spotkajmy się na Poniatówce (nadwiślańska plaża po praskiej stronie, między mostem Józefa Poniatowskiego, a Świętokrzyskim). Przygotowaliśmy prawdziwą kinową ucztę dla wielbicieli kultowych, polskich filmów. W repertuarze „Nie lubię poniedziałku” (start seansu o godz. 20:30) i „Brunet wieczorową porą” (start seansu o godz. 22:10). Zapewniamy wygodne leżaki, popcornowy poczęstunek oraz wspaniały widok na rzekę i stolicę. Wstęp na wydarzenie – wolny.

WLT na trwałe wpisane w krajobraz Warszawy

Oczywiście największą atrakcją są specjalne linie turystyczne, które od lat cieszą się coraz ogromną popularnością i zainteresowaniem zarówno warszawiaków, jak i gości odwiedzających stolicę.  A wszystko zaczęło się w 2009 roku, kiedy to zadebiutowały promy, statek do Serocka oraz linia tramwajowa obsługiwana zabytkowymi wagonami. W następnych latach dołączyły do nich pamiętające dawną Warszawę autobusy i kolej wąskotorowa.

Linia tramwajowa 36

W tym sezonie, tradycyjnie na torach zobaczymy zabytkową – kultową już „36”. Jednak z uwagi na zaplanowane remonty, zmieni się trasa, którą będzie podążać. I tak, od 1 do 25 maja, tramwaje 36 pojadą jak co roku trasą: PL. NARUTOWICZA – Filtrowa – Nowowiejska – Marszałkowska – gen. W. Andersa – A. Mickiewicza – J. Słowackiego – METRO MARYMONT. Natomiast od momentu zamknięcia torowiska na ulicach Grójeckiej i Marszałkowskiej (Tramwaje Warszawskie zaplanowały tam modernizacje), czyli w okresie od 31 maja do 21 września, tramwaje pojadą przez al. Jana Pawła II i dalej ulicami: Prostą, M. Kasprzaka i Wolską do Cmentarza Wolskiego. Wrócą przez Wolską i Skierniewicką.

Od 1 maja do 22 czerwca tramwaje linii 36 będą kursowały w dni wolne od pracy, a w wakacje – od 28 czerwca aż do 21 września – codziennie. Dodatkowe dni kursowania zaplanowano na 1 maja i 19 czerwca.

Na linii 36 będzie można spotkać doskonale znane warszawiankom i warszawiakom tramwaje 13N – tzw. „parówki”, 105Na – nazywane „akwariami” oraz wyjątkowy egzemplarz 102N – ten tramwaj został sprowadzony do Warszawy z Poznania w 2004 roku. Wagony 13N to najbardziej warszawskie ze stołecznych tramwajów – stały się one jednym z symboli stolicy. Widać je w wielu polskich filmach i serialach. Zostały opracowane i wyprodukowane tylko z myślą o Warszawie, w chorzowskiej fabryce Konstal. Powstało ich aż 840.

Zabytkowa linia T

Na torach nie zabraknie także tramwajów linii T, które wyjeżdżać będą w wakacyjne soboty i niedziele, od 28 czerwca do 31 sierpnia – oraz dodatkowo 15 sierpnia – w godzinach 12:00-18:00 (co 45 minut). Obsługiwane będą najstarszymi wagonami z kolekcji Tramwajów Warszawskich.

„Tetka” będzie jeździła trasą z Kawęczyńskiej na Koło, a w wybranych kursach pojedzie dalej jednotorową linią przez piękne, zielone tereny na Boernerowo.

Linia autobusowa 100

W tym sezonie nie zapominamy oczywiście o autobusach. Przejazd niskopodłogowymi autobusami z przełomu wieków: Jelczem, neoplanem, MAN-em i solarisem, to dla niektórych pasażerów wręcz podróż sentymentalna – były to przecież autobusy ich młodości.

Dodatkowo, podróż „setką” to świetna opcja na zwiedzanie Warszawy – po obu tronach Wisły. A to ze względu na zaplanowaną trasę: DW. CENTRALNY – E. Plater – Świętokrzyska – Prosta – Towarowa – Okopowa – M. Anielewicza – Świętojerska – Bonifraterska – Konwiktorska – R. Sanguszki – Wybrzeże Gdańskie – most Śląsko-Dąbrowski – al. „Solidarności” – Targowa – ks. I. Kłopotowskiego – Wybrzeże Szczecińskie – Most Świętokrzyski – Zajęcza – Topiel – L. Kruczkowskiego – Książęca – Aleje Ujazdowskie – Bagatela – pl. Unii Lubelskiej – Marszałkowska – Koszykowa – T. Chałubińskiego – DW. CENTRALNY.

Wycieczkę autobusem linii 100 można połączyć ze spacerem po atrakcyjnych zakątkach Warszawy. Można nim dojechać m.in.: na Stare Miasto, do Parku Praskiego i ZOO, w Aleje Ujazdowskie, czy do Łazienek Królewskich.

W autobusach i tramwajach Warszawskich Linii Turystycznych obowiązują wszystkie bilety z taryfy Zarządu Transportu Miejskiego. W przypadku pojazdów bez kasowników, bilety są kasowane przez konduktorów – członków Klubu Miłośników Komunikacji Miejskiej. Na biletach jednorazowych przesiadkowych oraz czasowych konduktorzy umieszczają pieczątkę wraz z adnotacją o dacie i godzinie rozpoczęcia przejazdu.

A może przeprawa promem?

Na turystyczne szlaki wracają również promy. Przez Wisłę przeprawić się będzie można na w trzech miejscach: promem W1 „Słonka” – pomiędzy Cyplem Czerniakowskim (pomost pływający) a Saską Kępą (plaża); promem W2 „Pliszka”: Most Józefa Poniatowskiego (nabrzeże) – Stadion Narodowy (plaża); promem W3 „Wilga”: Podzamcze Fontanny (pomost pływający) – ZOO (plaża).

Promy będą kursowały w dni wolne: od 1 maja do 30 czerwca, od 1 do 21 września oraz 1 maja i 19 czerwca. W wakacje, od 1 lipca do 31 sierpnia, przeprawy będą działać codziennie.

Promy „Pliszka” i „Słonka” zabierają 21 a „Wilga” 40 pasażerów oraz rowery. Przeprawa jest bezpłatna.

Statek do Serocka

Na swoich fanów tradycyjnie czeka także statek „Zefir”, który będzie wypływał z przystani na Żeraniu i kanałem oraz przez Zalew Zegrzyński dopłynie do Serocka. Trasa rejsu prowadzi fragmentem wodnego szlaku Batorego. Dodatkowo statek podpływa pod ruiny starego mostu z 1897 roku, który został wysadzony w 1915 roku przez wycofujące się wojska rosyjskie. „Zefir” zabiera na pokład 100 pasażerów. Na statku jest grill oraz bufet z ciepłymi i zimnymi napojami. W Serocku przewidziano czas na odpoczynek na lądzie (ok. 2 h), a następnie powrót do Warszawy. Podróż rozpoczyna się o godz. 9.00, a powrót do Warszawy jest planowany ok. godz. 18.00.

Statek do Serocka będzie pływał od 1 maja do 21 września w soboty, niedziele i święta, 1 maja, 11 lipca, 25 lipca, 8 sierpnia oraz 22 sierpnia.

Bilety na rejs można kupić:

• na stronie internetowej www.bilety24.pl od czwartku 24 kwietnia;
• w Punkcie Obsługi Pasażerów Dworzec Wileński – w czwartki (od 24 kwietnia)
  w godz. 15:00 -18:00 (płatność tylko gotówką).

Piaseczyńsko-Grójecka Kolej Wąskotorowa i linia autobusowa 51

Bardzo popularną atrakcją WLT jest także Piaseczyńsko-Grójecka Kolej Wąskotorowa. Jej historia zaczęła się pod koniec XIX wieku, kiedy zamożny warszawski krawiec Eugeniusz Paszkowski zamarzył o kolei z Warszawy do Piaseczna – biegnącej wzdłuż ówczesnego Traktu Aleksandryjskiego (obecnie ulica Puławska).

Zabytkowa kolejka wąskotorowa będzie wyruszała w każdą sobotę (w okresie 1 maja – 20 września) ok. godziny 14:00 ze stacji w Piasecznie. Przejeżdżać będzie przez Zalesie Dolne z zabytkową stacją z lat 30. XX wieku, Głosków, Runów i Złotokłos, by dotrzeć do Tarczyna. W drodze powrotnej zatrzyma się w Runowie, gdzie peron znajduje się tuż przy leśnej polanie. Tam pasażerowie mają czas dla siebie. Można przejść się na spacer do lasu, czy zwiedzić pobliski Złotokłos – przedwojenne letnisko, gdzie wychował się Marek Hłasko i mieszkał m.in. Mieczysław Fogg. Czas przejazdu kolejką wraz z piknikiem w Runowie to około cztery godziny. Do Piaseczna – skąd wyrusza kolejka, można dojechać zabytkową linią autobusową 51, która jest przeznaczona tylko dla pasażerów kolejki. Od tego sezonu autobus będzie odjeżdżać ok. godz. 13:00 z przystanku DS. Riviera 01, znajdującego się w pobliżu stacji metra Politechnika.

Na stację Piaseczno Miasto Wąskotorowe z Warszawy można dojechać również autobusami linii 727 do przystanku Kolejka Piaseczyńska.

Bilety na przejażdżkę kolejką są dostępne na stronie internetowej www.kolejka-piaseczno.pl. Można je także kupić w dniu wycieczki (jeżeli wcześniej nie zostaną wyprzedane online) w kasie na peronie w Piasecznie.

Szczegółowe informacje o WLT znajdują się w zakładce „Warszawskie Linie Turystyczne”.

Co roku wiosną powtarzają się te same problemy ptaków. Jednym z nich jest wybieranie przez kaczki krzyżówki w miastach wysoko położonych miejsc gniazdowania w budynkach. Każdej wiosny do STOPu zgłaszają się osoby, które na balkonie swojego mieszkania odkryły kaczkę krzyżówkę. Poniższy tekst został utworzony na podstawie naszych doświadczeń i obserwacji oraz z uwzględnieniem rad uzyskanych od doświadczonego lekarza weterynarii, dra Andrzeja Kruszewicza, długoletniego szefa Ptasiego Azylu w warszawskim ZOO. Dzięki poniższym poradom niejedna kaczka szczęśliwie wyprowadziła lęg na balkonie warszawskiego bloku.
Z balkonu, który znajduje się wysoko, wyżej niż 1 piętro, najlepiej dorosłe kaczki wypłoszyć, jak tylko się pojawią, dla ich własnego dobra. Kaczka w takim miejscu dużo ryzykuje – życiem piskląt. Jeśli jednak znajdziemy na balkonie kaczkę, która już jaja wysiaduje, to powinniśmy zapewnić jej spokój i bezpieczeństwo. UWAGA! Zanim wypłoszycie kaczkę, sprawdźcie dobrze, czy gdzieś w donicy z roślinami nie ma już jaj lub nawet piskląt! Większość ludzi dowiaduje się o kaczkach na swoim balkonie dopiero gdy wyklują się młode, ponieważ ubarwiona maskująco matka bardzo dba o to, by nikt nie odkrył gniazda, chowa się i umiejętnie chroni jaja i pisklęta.
Kaczka krzyżówka wysiaduje jaja 27- 28 dni. Na balkonie nie należy jej dokarmiać. Jeżeli balkon jest na wysokości do 1 piętra, a pod nim jest stosunkowo miękka ziemia lub miękka roślinność, a NIE beton ORAZ jeżeli spod naszego balkonu jest bezpieczna i niezbyt długa droga do wody (zbiornik czy kanałek z łagodnym zejściem i roślinnością na brzegu) – to można balkonu nie zabezpieczać. Możemy po prostu pozwolić pisklętom się wykluć i wyskoczyć, gdy mama będzie je do tego zachęcać. Jednak istnieje obawa, że przy samodzielnym wyskakiwaniu i wędrowaniu do wody część piskląt może zginąć.
Zabezpieczenie balkonu jest na pewno konieczne jeżeli balkon jest powyżej 1 piętra, albo znajduje się nad betonem (nawet jeśli balkon nie jest wysoko). Dokładne zabezpieczenie ażurowych części balkonu gęstą siatką (taką jak do wolier dla kurcząt) lub innym materiałem, czy np. tekturą (jeśli ne będzie na nią zaciekała woda) sprawi, że balkon stanie się rodzajem kojca, który nie pozwoli pisklętom wypaść. Dokładne zabezpieczenie, to znaczy takie, że nie przeciśnie się mała myszka 😉. Kaczęta po wykluciu są naprawdę maciupeńkie i są w stanie wcisnąć się w małą dziurkę czy szczelinkę np. pod balustradą czy do rurki przeznaczonej do odpływu wody z balkonu. Idealne zabezpieczenie utworzy wokół donicy z gniazdem rodzaj kojca, wysokości najlepiej nie mniej niż 80-85 cm. W takim kojcu łatwiej wyłapiemy maleństwa, nawet jeśli rozbiegną się z gniazda. Jeśli pod donicą jest pusta przestrzeń – również należy ją zabezpieczyć aby kaczątka nie schowały się pod donicą. W kojcu nie powinno być nic, pod co lub za co maluchy mogą się chować.
Jeśli kaczka wysiaduje jaja na naszym balkonie, to powinniśmy każdego dnia uważnie ją obserwować, aby wypatrzeć kiedy pisklęta się wyklują. Jeśli zauważymy, że kaczka opuściła gniazdo i odleciała, zajrzyjmy do niego i policzmy jaja (dobrze jest wiedzieć ile piskląt będzie do złapania. Przygotujmy w domu 2 (nie mniej!) zamykające się dobrze, szczelne (!) pudła, podziurawione (drobne dziury) dla dostępu powietrza. Po wykluciu należy złapać młode oraz matkę, najlepiej nocą po wykluciu, ale nie koniecznie. Powinny to robić nie mniej niż 2 osoby. Gdy np. uda się złapać kaczkę – matkę i zamknąć w pudle, to jedna osoba będzie pilnować by się nie wydostała, nie przewróciła pudła, w którym BĘDZIE SZALAŁA (to gwarantujemy ;)), a druga osoba wyłapie kaczęta. Jeśli nie ma szans na drugą osobę – to przygotujmy na kaczkę – matkę nie tylko solidne pudło, ale też coś ciężkiego, typu duży album, który możemy na pudle położyć (i jeszcze na nim położyć coś ważącego parę kg). Przed akcją sprawdźmy czym możemy obciążyć pudło w taki sposób, że ten ciężki przedmiot nie wpadnie do środka i nie uszkodzi kaczki! Zamknięte, solidne pudło i spore obciążenie na wierzchu lub np. taśmy czy gumy do obwiązania pudła – to jedyna gwarancja, że dorosła kaczka się nie wydostanie.
Najlepiej łapać ptaki z wyczuciem, po prostu rękami, ale miejmy przygotowany także duży ręcznik lub koc, by ewentualnie narzucić go na kaczkę. W ostateczności możemy łapać takim specjalnym, dużym podbierakiem, z miękkimi brzegami, żeby nie połamać, nie uszkodzić ptaków (może być taki podbierak, jak na ryby). Kaczka – matka będzie straszyć, syczeć, bronić dzieci, ale nie jest w stanie zrobić krzywdy człowiekowi. Łapiemy ją od góry, przyciskając z wyczuciem jej skrzydła do boków jej ciała, ale uważajmy, żeby szamocąc się nie uszkodziła maluszków, które kryją się pod nią, nie dociskajmy jej do podłoża!
Następnie trzeba wsadzić do osobnego pudełka matkę, do osobnego pisklęta. Uwaga! Jeśli tego nie zrobimy matka może zadeptać młode! Ona w pudle będzie się bardzo szamotać, jak prawdziwe dzikie zwierzę – przecież jest przekonana, że jej dzieciom dzieje się krzywda i że musi je uratować!
Jeśli udało nam się złapać maluszki, a matki nie – nie wszystko stracone. Mamy 2 możliwości. Pierwsza, to wstawić zamknięte pudło z kaczętami do mieszkania i zostawić otwarte okno balkonowe. Matka słysząc swoje dzieci prawdopodobnie wleci do pokoju by je ratować. Wtedy szybko zamykamy (a najlepiej także zasłaniamy by nie rozbiła się o szybę) okno i łapiemy kaczkę. W zamkniętej przestrzeni może to być łatwiejsze niż na zewnątrz. Możemy np. narzucić na nią koc gdy przyleci do pudła z kaczętami i spokojnie przez ten koc ją wziąć i wsadzić do osobnego pudła.
Jeśli matki nie złapiemy a mamy maleństwa – wypuśćmy je do innej matki mającej kaczęta tej wielkości. Taką matkę warto namierzyć już wcześniej, żeby wiedzieć gdzie jest. Można je przetrzymać w cieple (przyda się tu lampa jak do dogrzewania kurcząt) i wypuścić rano. Jeśli nie znajdziemy żadnej matki adopcyjnej, a matka naszych kaczuszek zniknęła, to w ostateczności możemy je oddać do ośrodka rehabilitacji ptaków, który takie ptaki przyjmuje. W Warszawie jest to oczywiście Ptasi Azyl Warszawskiego ZOO. Jeśli kacza akcja będzie poza Warszawą – sprawdźcie zawczasu gdzie jest najbliższy Wam ośrodek rehabilitacji ptaków i zapytajcie, czy kaczęta przyjmie.
Dr Kruszewicz ostrzegał nas, że trzeba się liczyć ze stratami wśród piskląt w trakcie tej akcji. Najczęściej udaje się ich uniknąć, ale nie zawsze. Jeśli pisklęta zostaną uszkodzone, być może będzie szansa by im pomóc medycznie, a być może trzeba będzie skrócić ich cierpienia. Decyzję może podjąć wyłącznie kompetentny weterynarz. Dlatego przed odłowem kaczuszek trzeba mieć przygotowany adres weterynarza, który może nas przyjąć. Dowiedzcie się przed akcją, czy przyjmie ranne kaczątko także w nocy. W Warszawie kompetentnej pomocy ptakom potrafią udzielić np. lekarze weterynarii z lecznic, które są wymienione na końcu tego tekstu. Niestety nie wszyscy lekarze weterynarii znają się na ptakach, więc lepiej wybierać sprawdzonych.
Złapane kaczki należy przewieźć nad wodę, gdzie będą bezpieczne. Bezpieczeństwo da im tylko zbiornik lub ciek z łagodnymi brzegami i roślinnością, w której mogą się schować. Wybetonowane, wysokie brzegi tworzą pułapkę dla ptaków wodnych (i innych zwierząt). Wypuszczać należy najpierw młode, potem do nich dorosłą kaczkę.
Złapanie może wykonać straż miejska, a konkretnie tzw. eko patrol, (tel. warszawskiej straży miejskiej to 986), można też odłowić kaczuszki samemu. W Warszawie na eko patrol najczęściej trzeba czekać wiele godzin, nawet całą noc, bo ma dużo wezwań do potrzebujących zwierząt, a jednostek patrolu eko jest zbyt mało, dlatego lepiej akcję dobrze zaplanować, przygotować i wykonać własnymi siłami – najlepiej w kilka osób. Pamiętajcie, że jedna osoba nie da rady bezpiecznie dla ptaków nieść pudła z szalejącą w środku kaczką i drugiego z kaczętami!
Lecznice weterynaryjne, w których pracują lekarze umiejący udzielać pomocy ptakom, to m.in:
– Całodobowa EDINA Przychodnia Weterynaryjna PulsVet, ul. Puławska 403, 02-801 Warszawa, telefon (22) 649 31 17 oraz tel. 793 442 204 @EDINA Przychodnia Weterynaryjna Pulsvet
– Przychodnia Weterynaryjna MANGO, ul. Wita Stwosza 40, 02-661 Warszawa, telefon: 787 050 888 @Przychodnia Weterynaryjna Mango
– Przychodnia Weterynaryjna Szpital Zwierząt Egzotycznych OAZA, ul. Potocka 4, 01-652 Warszawa, telefon 22 406 68 12 @Przychodnia Weterynaryjna OAZA
– KAJMAN Specjalistyczna Przychodnia Weterynaryjna, al. Prymasa Tysiąclecia 76G, 01-424 Warszawa, telefon: 608 447 704 @Kajman – Specjalistyczna Przychodnia Weterynaryjna

Tekst Dorota Zielińska

Obecność zwierząt na terenie nieruchomości to kwestia złożona i delikatna. Do najczęstszych przyczyn konfliktów sąsiedzkich zaliczyć można przede wszystkim niewywiązywanie się właścicieli czworonogów z obowiązku sprzątania po nich. Powyższe obowiązki określone zostały przepisami ustawowymi i w aktach prawa miejscowego.

W imieniu wszystkich mieszkańców bardzo dziękujemy wszystkim właścicielom, którzy sprzątają wszelkie zanieczyszczenia po swoich pupilach.

A tych z Państwa, którym się zdarza o powyższym zapomnieć, prosimy o stosowanie się do powyższego obowiązku.

&1

Zwierzęta mogą powodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi bądź zwierząt oraz nie mogą zakłócać spokoju.

&2

Właściciele zwierząt zobowiązani są do sprzątania po swoich podopiecznych wszelkich zanieczyszczeń i zniszczeń.

&3

Zwierzęta powinny być wyprowadzane z dala od placów zabaw.

&4

Niedopuszczalne jest, aby zwierzęta chodziły same bez sprawowanej opieki przez właściciela, zarówno na terenie budynku – klatka schodowa, garaż, ale również na terenie osiedla.

Od początku marca 2025 roku mieszkańcy Warszawy będą mogli oddawać zużyte tekstylia do Mobilnych Punktów Selektywnego Zbierania Odpadów Komunalnych (MPSZOK-ów). To efekt nowej uchwały przyjętej przez stołecznych radnych, która ma ułatwić mieszkańcom pozbywanie się zużytych tekstyliów w sposób ekologiczny i zgodny z przepisami.

Do tej pory warszawiacy mogli oddawać odpady odzieży i tekstyliów jedynie do stacjonarnych Punktów Selektywnego Zbierania Odpadów Komunalnych (PSZOK-ów), zlokalizowanych na Białołęce, Bielanach, Woli i w Wilanowie. Dzięki nowej uchwale, mieszkańcy stolicy będą mogli korzystać z MPSZOK-ów, które są dostępne w 42 lokalizacjach na terenie miasta, w wybrane dni tygodnia.

Ułatwienie dla mieszkańców

Rozszerzenie katalogu odpadów przyjmowanych przez MPSZOK-i o tekstylia to ułatwienie dla mieszkańców. Zużyte ubrania i wyroby tekstylne, które nie nadają się do dalszego użytku, będą odpowiednio przetworzone, co przyczyni się do zmniejszenia ilości odpadów trafiających na składowiska.

Warszawskie PSZOK i MPSZOK

Na terenie Warszawy funkcjonują cztery Punkty Selektywnego Zbierania Odpadów Komunalnych. Wszystkie są otwarte od poniedziałku do piątku od 11:00 do 19:00 i w soboty od 9:00 do 17:00

• PSZOK przy ul. Płytowej 1 – Białołęka
• PSZOK przy ul. Kampinoskiej 1 – Bielany
• PSZOK przy ul. Tatarskiej 2/4 – Wola
• PSZOK przy ul. Zawodzie 1 – Wilanów

Mobilne Punkty Selektywnego Zbierania Odpadów Komunalnych przyjmują odpady w wyznaczonych lokalizacjach w środy od 11:00 do 18:30 i w soboty od 9:00 do 16:30. W każdej z lokalizacji zatrzymuje się odpowiednio przystosowany samochód, który czeka na odbiór odpadów.

Wykaz lokalizacji MPSZOK-ów:

Wprowadź do drugiego obiegu

Dobrą, niezniszczoną odzież i tekstylia (pościel, ręczniki, prześcieradła, zasłony)  można przekazać innym osobom lub organizacjom charytatywnym. Na terenie Miasta ustawione są liczne kontenery organizacji pozarządowych i fundacji, przeznaczone do zbiórki odzieży i tekstyliów, w tym ponad 1000 kontenerów PCK. Na stronie https://eko.um.warszawa.pl/ubrania można znaleźć szczegółowe informacje na ten temat. Warto pamiętać, że niepotrzebną, ale nadal nadającą się do użytku odzież można również oddać w sieciach sklepów odzieżowych, fundacjach, sklepach charytatywnych lub przekazać potrzebującym.

Mobilne PSZOK-i przyjmą zużytą odzież i tekstylia [LISTA] – Miejski Reporter – wydarzenia Warszawa

Na numer 19115 w Warszawie można zgłaszać różne sprawy, które wymagają interwencji miejskich służb. Oto kilka przykładów:

1. Problemy drogowe: np. dziury w chodnikach, uszkodzenia infrastruktury drogowej, nieprawidłowe parkowanie.
2. Utrzymanie czystości: przepełnione kosze na śmieci, nielegalne wysypiska, zniszczona zieleń.
3. Awaria oświetlenia: niedziałające latarnie uliczne.
4. Problemy z sygnalizacją świetlną: uszkodzone światła na skrzyżowaniach.
5. Inne sprawy miejskie: np. błąkające się zwierzęta, uszkodzone place zabaw.

Można również przekazywać swoje pomysły i inicjatywy na poprawę jakości życia w mieście.

Warto pamiętać, że sprawy związane z bezpośrednim zagrożeniem życia lub zdrowia należy zgłaszać na numer alarmowy 112.